Intervaltraining 29 december

Zwaarmoedig tik ik voor de zoveelste keer deze maand de titel “Intervaltraining …” in, terwijl we eigenlijk moeten bekennen dat we deze maand nog niet bijzonder veel intervaltraining hebben kunnen doen. Kijk, lopers (en vooral brokkenlopers) zijn een welmenende, verdraagzame en zelfs genietbare mensensoort, maar dat geschuifel, geglij en geglibber over sneeuw, ijs en aanverwante fysische toestanden van water beginnen ook goedaardige individuen serieus op hun zenuwen te werken. In het begin is dat allemaal best leuk. Zonnig sneeuwlandschapje, huppelen door een dikke laag verse sneeuw, OK. Af en toe opletten voor een ijsplek, prima. Een hele training lang beloeren we de textuur van de ondergrond om niet onderuit te gaan en zetten we bochten behoedzaam in om… niet onderuit te gaan. Af en toe duikt een vrij open stuk grond (grond!) op en kunnen we eventjes snelheid proeven vooraleer de witte miserie herneemt. Luister, als ik kunstschaatser wil worden dan zal ik wel een glitterpakje en bijpassende schaatsen aantrekken, maar tot nader order ben ik loper, hardloper zelfs, en wil ik als het even kan wat §$*% grondvastheid in mijn landings- en afzetfase als dat $%§* niet teveel is gevraagd. En het is niet dat ik niet mijn best doe. Ik doe echt mijn bijdrage aan de opwarming van deze aarde en ik wil best nog wat meer bijdragen als dat die ellendige witte troep kan wegkrijgen van mijn geliefde loopparcoursen. Intussen kan je al ten noorden van Canada van de Atlantische Oceaan naar de Stille Zuidzee varen — wat zeg ik? je kan al haast een tropenvakantie boeken aan de $§*! Noordpool, maar ik kan geen deftige looptraining (die naam waardig) opzetten zonder op mijn achterwerk of op andere gevoelige lichaamsdelen te belanden. En dan zou tegen woensdag de baan beloopbaar moeten zijn? Ammehoela.
Maar goed, er zijn altijd wel naïevelingen die denken dat een genadig microklimaat of een legertje vrijwilligers met sneeuwschoppen, pakken zout en haardrogers de baan in de juiste conditie krijgen. Ach, alleen al om hen te laten voortdromen vermeld ik hier wat we zouden hebben kunnen doen als een droge baan zich onder onze loopschoenen zou neervlijen:

  1. 3x(400-200R) – 1″/100m sneller dan 800m-tempo
  2. 3x(400-400R) – 2″/100m sneller dan 800m-tempo
  3. 3 keer heuvel op (van rustig naar snel, zoals gebruikelijk)
  4. 3x(400-200R) – 1″/100m sneller dan 800m-tempo
  5. 3x(400-400R) – 2″/100m sneller dan 800m-tempo

Dat is inderdaad de training die we voor 15 december hadden gepland en die om (raad eens welke) reden niet is doorgegaan. Wrijf het er nog maar eens in.
Maar ongetwijfeld zal ons woensdag nog steeds een witte leegte tegemoet staren als we ons op de baan vertonen. En dan rest er ons niets dan een diepe zucht te slaken, rechtsomkeer te maken en nogmaals pensioengerechtigdgewijs een schuifeltraining aan te vangen. Such is life.
Maar toch tot woensdag.

Advertenties

3 thoughts on “Intervaltraining 29 december

  1. Zeer goede weergave van ons aller gevoelens!!! Ik heb gisteren een “lange bosschuifel” gedaan (durf niet te zeggen wat er op de chrono stond). Nog nooit zo gevloekt in de “zalige” kerstperiode als nu.
    Maar als Jeroen nu eens inderdaad zo’n glitterpakje zou aandoen op de volgende training zou idereeen het daar zo warm van krijgen (van bewondering, van medeleven, van goesting om ook zo’n pakje aan te doen, of toch maar van het lachen?) dat de sneeuw ogenblikkelijk zou smelten.

  2. Pingback: Intervaltraining 8 februari | Brokkenlopers

  3. Pingback: Intervaltraining 11 januari | Brokkenlopers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s