10K Dwars door Mechelen 25 september 2011

Ah, en het blijft verslagjes regenen. Dit verslag komt van Ingemar, die een schitterende tijd neerzette op de 10K in Mechelen.

Laat ons wel wezen: in het licht van Simons indrukwekkende prestatie in de Trail des Hautes Fagnes is mijn inspanning van gisteren tijdens de 10 km van Dwars door Mechelen maar klein bier. Voor de geïnteresseerden hieronder toch een kort verslag.

De speaker liet er bij de start aan Sportpark De Nekker geen twijfel over bestaan wie er op deze zonovergoten nazomerdag eigenlijk met de vingers in de neus zou moeten winnen: Kjell De Hondt, de primus van 2008 en de nummer twee van vorig jaar. (Was het vanwege die bovenmenselijk grote druk dat De Hondt enkele kilometers voor het einde roemloos uit de wedstrijd verdween?) Zelf maakte ik me met mijn slechte startpositie (een hoog borstnummer vanwege daginschrijving) en gebrek aan ervaring niet al te veel illusies, maar een plaatsje in de top 20 zou toch zeker moeten lukken, dacht ik. Het eigenlijke doel: een top 10-notering.

Na een frustrerende en afmattende eerste kilometer van voorbijsteken, afremmen en terug optrekken, kon ik mijn inhaalrace in heel wat betere omstandigheden verder zetten. De massa recreanten liep nu achter mij en in het spoor van een atleet met rood-geel shirt kon ik aan de boorden van de Dijle nog verschillende deelnemers voorbijsteken.

Eens in de binnenstad bedankte ik mijn ‘haas’ voor bewezen diensten en snelde solo voort, zonder enig besef van positie en tijd. Een tweetal kilometers voor het einde werd ik evenwel gerustgesteld door één van de talrijk opgekomen toeschouwers: ik liep kennelijk in zesde positie. Die plaats hield ik vast tot de finish op de Grote Markt van Mechelen. Mijn eindspurt leverde de ronde tijd van 33:30 op (de winnaar, een Spanjaard van Marrokaanse origine, klaarde de klus in 31:21). Opdracht volbracht.

Advertenties

Trail des Hautes Fagnes 24 september 2011

Simon bezorgde ons het volgende verslag van zijn knappe prestatie in de Trail des Hautes Fagnes:

Aangetrokken door de poëtische verslagen van Sven waag ik me aan mijn eerste trail run in België. Spijtig genoeg kon Sven niet aanwezig zijn bij deze editie (misschien wetende dat het parcours wat aangepast was 😉 ). Hierbij het korte verslag.

Het is een zeer mooie zomerdag en dit op een van de eerste dagen van de herfst. Om 10u plus enkele minuten wordt het startschot gegeven. Vooraf was er een korte briefing waarin duidelijk gemaakt werd dat het “plus dur” ging worden dan voorgaande jaren en dus aangeraden werd om rustig te starten. De eerste kilometers lopen door het dorp Xhoffraix. Onmiddelijk is er een afscheiding van een groepje van zes en ik loop daar 10m achter. Bij de eerste echte afdaling besef ik hoe technisch de trail run zal worden. Drie “echte” trail runners vliegen me voorbij in de afdaling. Ik dacht dat ik bergaf vrij snel ging, maar dit is toch nog van een andere “kamikaze” orde. Haasje-over is wat ik zal doen met deze drie trail runners: in bergop loop ik ze voorbij, in bergaf zoefen zij mij voorbij. Op deze tobogan moet er op kilometer 15 een beek-vijvertje gedwarst worden. Dit neem ik letterlijk, want de boomstam die er ligt, lijkt wat te glad te zijn voor mijn schoenen. Ik sta-lig tot aan mijn oksels in het modderige water. Nog 23 K met natte schoenen, dat belooft!

In Malmedy is het spelletje haasje-over gedaan, want dan volgen er twee lange steile kilometers en kort daarna nog eens 6-tal kilometers bergop. Vanaf nu loop ik alleen. De belangrijkste hindernissen zijn de wandelaars-toeristen in groep, waardoor ik regelmatig moet afremmen, stoppen en zelfs val. Boven op het plateau van de Hoge Venen rond kilometer 32 (volgens mijn GPS) verneem ik bij de bevoorrading dat ik in 3de positie loop. Blijkbaar zijn er drie trail runners weggezakt in de Venen?!

Vanaf hier is het grotendeels bergaf, wat zich voor een deel laat voelen in mijn been- en bilspieren. GPS geeft 37.5K aan maar nog geen dorp te bespeuren. Op de website stond 37.3K aangeduid als totale afstand? Een brugje over en dan een zeer steile beklimming. Waar is het dorp? Blijkbaar in deze laatste kilometer slaag ik er nog in om een verkeerde afslag te nemen en kom ik terecht in een moerasgebied. Terugkerend op mijn schreden zie ik tussen de bomen een andere loper wat hogerop. Daar is dus het pad en mijn derde plaats is gaan vliegen. Dat is wat zuur of “Ça c’est con” zoals de 3de loper Sébastien het uitdrukt bij de aankomst. 3u18:57 voor 39.4K op mijn GPS, 38K aangeduid bij de uitslag (4de in de algemene uitslag, 1ste Vétéran), rekening houdend met mijn detour zal 38K wel kloppen.

Wat hebben we geleerd: 1) Zeer zwaar en zeer technisch (om snel te lopen), misschien te zwaar in voorbereiding op de NYC marathon; 2) Bergaf lopen is een kunst, zeer uitgebreide DOMS het resultaat; 3) Ontwijken van groepen wandelaars-toeristen op de smalle paadjes is eveneens een kunst, een gekneusde voorarm het resultaat; 4) Op het juiste pad blijven is een belangrijke vereiste van trail running; 5) Prachtig, schitterend! Alleen het plateau Hautes Fagnes is me wat te vlak; 6) Voor herhaling vatbaar: volgende jaar 29/09/2012 “Zelvde Parcours”!; en 7) Combinatie met Leuven Sprint is mogelijk, al betaal je hiervoor de volgende dagen wel een prijs.

WR marathon scherper

Iedereen zal het al hebben gelezen of gehoord: Haile Gebreslassie is zijn marathonwereldrecord van 2008 (Berlijn, 2u03’59”) kwijt. De nieuwe wereldrecordhouder, Patrick Makau, liep vandaag in Berlijn 2u03’38”. Daarmee ligt het wereldrecord weer terug in Keniaanse handen.

Vreemd was wel de melding op de VRT dat Makau de snelste marathon aller tijden had gelopen. Dat is natuurlijk niet waar: hij heeft de snelste IAAF-gehomologeerde marathon gelopen. Want Geoffrey Mutai liep dit voorjaar in Boston 2u03’02”. Maar omdat Boston een te groot hoogteverschil kent tussen start en aankomst (140m, ook al zijn er wel enkele heuvels tussenin), geldt die tijd niet als wereldrecord.

Mooie vooruitzichten voor Londen volgend jaar, want Makau is duidelijk op marathongoud gebrand na zijn wereldrecord. Als je kijkt naar de progressie van de wereldrecordtijden, rijst de vraag natuurlijk: kan het ooit onder de twee uur? Daar is al veel inkt over gevloeid, maar ik denk dat het nog een hele poos (een paar decennia?) zal duren vooraleer we dat ooit zullen meemaken…

Intervaltraining 28 september

Aanvankelijk dacht ik aan stevige duizendjes voor de intervaltraining van woensdag, maar met het warme weer gaat dat wat te zwaar worden. We gaan het dus wat luchtiger doen en daarvoor gaan we nog eens in het provinciaal domein het stof van de trio-intervallen afblazen.

Voor de nieuwelingen: trio-intervalletjes zijn een reeks intervallen die we in groepjes van drie afwerken. Eéntje loopt langs de ene kant langs de grote vijver (iets sneller dan 800m-tempo); de twee anderen joggen langs de andere kant tot de drie elkaar tegenkomen. Eén van de twee joggers gaat dan lopen en de twee anderen maken rechtsomkeer en joggen samen tot ze de andere weer tegenkomen. Enzovoort enzovoort, tot iedereen zes intervallen heeft afgewerkt. De uitdaging is het goede tempo te vinden en alle zes intervallen aan dat tempo af te werken.

Een flesje drank meenemen zou geen slecht idee zijn.

Tot woensdag!

De risico’s van het lopen

Soms, vooral als je alleen loopt, willen je gedachten wel eens over vreemde onderwerpen waaien. Zoals vandaag, toen een onverwacht voorval me over kansberekening liet piekeren. Het zal je maar overkomen: gisteren liepen we een hindernissenparcours bij avond door de Leuvense binnenstad waar een valpartij… laat ons zeggen geen verwaarloosbaar risico is. Maar we zijn allemaal zonder een schrammetje aangekomen. Vandaag ben ik door de Kesselse bergen en het Chartreuzebos gaan hossen, en eigenlijk ben ik niet zo’n fan van boslopen, onder meer omdat je er zo makkelijk kan struikelen, maar vandaag bleek dat het gevaar in het bos niet alleen van onderen kan komen. Ik was noest de hoogtemetertjes aan het stapelen toen er plots iets tegen mijn gezicht viel, net onder mijn rechteroog. Een fikse krachtterm later besefte ik dat ik onzacht kennis had gemaakt met een stuk tak of een kastanjebolster. Wat het precies was weet ik niet, want ik was dus wel aan het lopen, hè, en niet de ondergrond aan het bestuderen.

Ik ben wel blij dat het geen stuk satelliet was – die schijnt in de Stille Oceaan te zijn beland. Maar het zet je wel aan het denken: hoe groot is de kans dat je getroffen wordt door een stuk tak of een kastanje tijdens een loopje door het bos? En ik loop al niet veel door het bos, ook niet in de herfst. Als dit regelmatig voorkomt, zouden de takken en kastanjes kniehoog moeten liggen, en dat is dus duidelijk niet het geval. Maar als het zeldzaam is, hoe zeldzaam dan? Dat moet te berekenen zijn. Tiens, ik heb hier nog mijn boek kansrekening van op school liggen. Even opzoeken.

Een blik in de spiegel ’s avonds leerde alleszins dat ik een blauwe plek heb overgehouden aan de ontmoeting. Als ik dat morgen vijftig keer mag uitleggen aan mijn collega’s op werk, ben ik zeker dat er ten minste twintig denken dat ik domweg tegen een boom ben gelopen…

Tofsportnacht – Leuven sprint 24 september 2011

Dit jaar werd voor de eerste keer “Leuven sprint” georganiseerd, een hindernissenwedstrijd door de Leuvense binnenstad. Het parcours is een kleine 3K lang maar behoorlijk geaccidenteerd, zoals zal blijken uit wat volgt.

Een groepje brokkenlopers met Bart, Toon, Harbans, Wim, Ben en Jeroen had zich ingeschreven. Jammer genoeg moest Wim verstek laten gaan wegens een blessure, maar hij daagde wel op om ons aan te moedigen. Simon was er ook (om met zijn gezin mee te doen aan de gezinsvariante). En Ingemar vereerde ons ook met een bezoekje. Om 20u23 stipt gingen we van start, eerst de pui van het stadhuis op en door het stadhuis naar de Boekhandelsstraat – Muntstraat – Naamsestraat – Zeelstraat. Vandaar ging het naar de Oude Markt, waar we achtereenvolgens door een drankkrattendoolhof en een bus van De Lijn moesten wroeten. Dan langs de Lavorenberg en de Parijsstraat over het Damiaanplein richting Schapenstraat. Daarop volgt een lastig stuk: door de tuin van het Van Dalecollege trappengewijs naar omhoog, mooi feeëriek verlicht met kaarsen. Dan linksaf, tussen twee muurtjes door in de richting van het Rambergpark, dan langs de Ramberg, over de Naamsestraat de Deberiotstraat in. Stadspark in voor een grote, opnieuw mooi met kaarsen verlichte ronde, eerst nogal hellend en over enkele strobalen, maar dan een lang recht stuk heen, in de richting van de Tiensestraat en terug naar de ingang van het stadspark. Van in het begin hielden Bart, Toon en Harbans attent hun tempo een klein tikkeltje in om Ben en Jeroen niet te verliezen.

Terug omhoog naar de ingang waar we het stadspark binnengekomen waren en dan steken we de Deberiotstraat over om – voorzichtig – langs de trappen bij de aula Pieter de Somer naar het Pauscollege te denderen. Trappen op, trappen af door het Pauscollege en dan door de opnieuw mooi met kaarsen verlichte voortuin van het Pauscollege naar het Hogeschoolplein. Het einde is in zicht: de Lakenweverstraat door naar de Naamsestraat, de Muntstraat in, de Boekhandelsstraat en daar is de finish voor het stadhuis. Groepskapitein Harbans klokte als derde loper af in 10’01” en bepaalde daarmee ons eindresultaat.

Het was een sfeervol en plezant parcours met seingevers die enthousiast aanmoedigden. Een mooi initiatief van Tofsport waaraan we volgend jaar zeer graag opnieuw deelnemen, hopelijk met een nog wat ruimere brokkenlopersdelegatie.

Veldloopkalender

Helemaal officieel is het nog niet, maar de volgende veldlopen zou je toch al in je kalender kunnen noteren:

23/10 Lotto relays Gent
30/10 Bonheiden
13/11 Kortenberg
26/11 Vilvoorde
4/12 Haacht
8/1 Grimbergen
29/1 Vilvoorde
5/2 PK Lennik
4/3 Betekom

Belangrijk: om als DCLA-er mee te kunnen lopen moet je als atleet (niet als jogger!) zijn ingeschreven (formulieren afhalen op het secretariaat), zodat je een VAL-nummer krijgt 3 à 4 weken later. Je moet ook voor elke veldloop een crosskaartje (eveneens af te halen op het secretariaat) invullen en meenemen tijdens de veldloop om aan de finish af te geven (best mee vastspelden aan je nummer).