Intervaltraining 29 augustus

We kunnen de baan niet gebruiken wegens een avondmeeting die doorgaat op de club. Vraag is dan ook of we de douches kunnen gebruiken. Als je zeker wil zijn voorzie je je er misschien toch best op dat er geen douchemogelijkheid zou kunnen zijn.

Maar wie dus toch wil trainen kan mee komen lopen in het provinciaal domein. Diegenen die liever lange rondjes draaien met het oog op hun marathonvoorbereiding kunnen dat doen, maar voor de anderen plan ik ingedeelde intervalletjes, en wel als volgt:

5 à 7 x (600-100R-300-360R)

De 600m aan 800m-tempo, daarna kort (100m) recupereren aan rustig duurlooptempo en dan op eigen gevoel 1 à 2″/100m sneller dan 800m-tempo, tot aan het 1000m-punt. Daarna rustig recupereren (joggen) en opnieuw beginnen. 5 herhalingen volstaan, maar de maximalisten mogen er 7 doen.

Advertenties

Brokkenlopers winnen Leuven sprint

Na een erg aangename kennismaking met Leuven sprint vorig jaar trad er ook dit jaar een brokkenlopersteam aan op de start van dit heerlijke hindernissenparcours door Leuven. Het feit dat de wedstrijd dit jaar in augustus in plaats van in september doorging had twee gevolgen: (1) het was veel later donker, waardoor het feëerieke van de vorige editie (lopen bij kaarslicht in het donker) dit jaar niet zo goed uit de verf kwam en (2) het bleek verdomd lastig om überhaupt het minimum van drie deelnemers te halen. Naast Harbans en Jeroen bleek gelukkig Johan V in extremis bereid om als derde noodzakelijke loper te fungeren. Tiebe, de oudste telg van Jeroen bleek geïnteresseerd om het team aan te vullen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd’, dus zouden we ons uiteindelijk toch met vier naar beneden storten vanop de helling die erg leek op de start van een tijdrit.

Voor ons was Simon al van die helling afgelopen, samen met Sabine, Margot en Astor, om net als vorig jaar het leuke parcours in familieverband te belopen. Hoe jonger de leeftijd, hoe groter de drive, want Astor stond duidelijk erg scherp om er een mooie wedstrijd van te maken. Ook Marijke had in extremis beslist om ook mee te doen als sololoopster. Ze inspireerde ons dadelijk door een mooie tijd neer te zetten. Nu wisten we al dadelijk wat ons te doen stond: het melkzuur zou toch weer moeten vloeien.

Het parcours was dit jaar wat aangepast. Jammer dat we niet meer door het stadhuis mochten lopen zoals vorig jaar, maar we zeggen natuurlijk ook niet neen tegen start en aankomst op de Oude Markt. Hier vind je het parcours van dit jaar. De start bergaf richting Parijsstraat staat garant voor een fiks tempo in het begin door de vlakke Parijsstraat en Schapenstraat, maar dan moet het wel linksaf door de tuin van het Van Dalecollege naar het Rambergpark – een fikse stijging over trappen en kasseien. Na de oversteek van de Naamsestraat gaat het langs de Deberiotstraat naar het stadspark met autobanden en strobalen als hindernis, gecombineerd met een klim langs de kiosk. Dan kunnen we de passen wat strekken en de snelheid wat optrekken over een lang recht stuk richting Tiensestraat, gevolgd door het keerpunt bergop terug richting Deberiotstraat.

Van in het begin liep Johan V. voorop, luisterend naar de voetstappen van Harbans achter hem om zijn tempo attent wat in te houden. Jeroen volgde iets achter Harbans. Tiebe hield tot in het stadspark knap gelijke tred, maar moest op dat punt, waar de aanleg voor snelheid naadloos overgaat in de aanleg voor uithouding, geleidelijk wat ruimte prijsgeven. Na het stadspark doken we de trappen af langs de Pieter De Someraula (gevaarlijk!) om dan schuin linksom de trappen naar het Pauscollege te nemen. De binnenplaats van het Pauscollege lopen we op het gras; de kasseien in het midden zijn zo gevaarlijk als ze mooi zijn. Hogeschoolplein op, linksaf en – we moesten toch door een gebouw lopen – café De Werf door. Jeroen plaatste bij het passeren van de toog een bestelling voor een Leffe die, vreemd genoeg, werd weggelachen. Dan terug het Hogeschoolplein op, een flinke versnelling naar de Naamsestraat waar een bus van De Lijn op ons wachtte (vorig jaar stond die op de Oude Markt). Gelukkig geen kaartjescontrole, dus konden we langs de Zeelstraat beneden over de Oude Markt naar de Parijsstraat, nu echt wel in overdrive dank zij de helling naar beneden. Johan slaagde erin om de groep voor ons te grazen te nemen, maar Harbans en ik hadden net iets teveel achterstand om dat gedaan te krijgen vooraleer we terug op de Oude Markt over de finishlijn gingen in een tijd van 9’33” (= tijd waarop Jeroen als derde loper aankwam). Een poosje later kwam Tiebe ons team vervolledigen.

Op dat moment waren we de eerste groep. Een half uur later nog steeds. En, tot onze verbazing waren we tegen 22u, toen de laatste groep over de streep kwam, nog steeds de eerste. Vorig jaar waren we de zevende, maar blijkbaar zijn er wat getalenteerde groepen niet aan de start verschenen. Onze zorg niet, wij waren dit jaar de snelste groep. En wat schuift dat, eerste worden? Wel, dat schuift een vat Stella in ’t Archief (in de Zeelstraat). En dat vat gaan we dit najaar aanboren, samen met alle brokkenlopers en hun dierbaren. Stay tuned.

PK 10.000m Ertvelde

Ingemar zette woensdagavond aan op het PK 10K in Ertvelde. Hier is zijn verslag van 25 rondjes:

Na een tegenvallende 3000m op de Flanders Cup Meeting zaterdagavond in Kessel-Lo besloot ik mij toch, zoals gepland, te wagen aan een eerste 10.000m op de piste. Woensdagavond spoorde ik naar Sint-Niklaas waar Bart zich als vanouds over mij ontfermde. Samen reden we naar de piste van A.S. Rieme in Ertvelde. Terwijl de dames hun 10km afwerkten, warmde ik mij op op de schitterende Finse piste rondom de atletiekbaan. Geleidelijk voelde ik de futloosheid en knagende honger wegebben. Toen bij de start ook de wind ging liggen, leken alle voorwaarden vervuld voor een mooie atletiekavond. Bart stelde een chrono van 33’20” voorop. Ik hoopte vooral een constante race te lopen en zou wel zien waar het schip strandde. Voorts was ook ik erg benieuwd hoe ik die 25 baanrondjes mentaal zou verteren.

Het begin was erg veelbelovend. Ik startte zowat middenin het pak van 28 deelnemers (juniors-seniors-masters) en schoof soepel lopend beetje bij beetje meer naar voren. Algauw liep ik in het spoor van een atleet die op veldlopen steevast in mijn buurt was gefinisht. Wagonnetje aanhaken en volgen maar, redeneerde ik. Maar die strategie was geen lang leven beschoren. Vastbesloten om niet dezelfde fout te maken als in Beveren, liet ik mijn kompaan vrij snel ter plekke en koos ervoor mijn eigen tempo, dat net iets hoger lag, te handhaven. Zo kreeg ik eindelijk de kop van de koers in het vizier. Uit de reacties van Bart langs de kant kon ik opmaken dat het nu behoorlijk hard ging. Ik voelde mij ook bijzonder goed en schakelde nog een versnelling hoger in de hoop vooraan te kunnen aansluiten.

Toen ik na enkele rondjes van eenzaam achtervolgingswerk inzag dat die hoop waarschijnlijk ijdel was, ging het licht plots uit. Compleet gedemotiveerd liet ik mij afleiden door spikes die al te los leken te zitten en het belachelijk hoge aantal rondjes dat ik nog diende af te leggen. Kortom, het mentale aspect had de overhand genomen. Jammer, want op fysiek vlak was ik zeker nog oké. Hoe dan ook, het tempo ging onvermijdelijk naar beneden. Weliswaar niet spectaculair, maar toch voldoende om een toptijd te mogen vergeten. Een pittige eindspurt leverde nog een chrono op van 33’17″88. Daar valt zeker mee te leven. Anders dan zaterdagavond keerde ik met een voldaan gevoel huiswaarts, weer een ervaring rijker.

Intervaltraining 13 augustus

Volgende woensdag is het OLV Hemelvaart en is de piste potdicht. Brokkenlopers die toch hun wekelijkse portie endorfine adrenaline melkzuur niet kunnen missen, hebben de volgende opties. Het is de bedoeling dat je er ééntje van kiest, al mogen echte junkies natuurlijk de twee komen doen (maar opgelet voor het grote boze blessurespook).

Maandag 13 augustus is de piste wél open (en ook de douches, maar niet de kantine). We gaan daar een lange piramidetraining doen: 400-200R-800-400R-1200-400R-1200-400R-800-400R-400. Of, uitgedrukt in rondjes, intervallen van 1, 2, 3, 3, 2, 1 met tussenin telkens 1 rondje recuperatie, behalve de eerste recuperatie, die maar een half rondje is. We beginnen de training aan de 200m-lijn, dat maakt het gemakkelijker. 800 aan 800m-tempo (uiteraard), de 400 1″/100m sneller en de 1200 0,5″/100m trager. Als het erg warm is, stellen we het tempo wat bij.

Woensdag 15 augustus verzamelen we aan de gesloten poort van DCLA voor een fartlek (vaartspel). We doen een duurloopje door Kessel-Lo en omstreken met daarin speelse versnellingen en recuperaties. Waarschijnlijk in enkele groepjes, afhankelijk van tempo. Denk eraan: de piste en de douches zijn dicht.

Tot maandag of woensdag!

Intervaltraining 8 augustus

Deze keer gaan we terug eens op de baan lopen. Het weer is niet zo warm als de twee vorige keren en met al dat Olympisch geweld op televisie komt de smaak voor het baantjeslopen weer wat terug. Het wordt een eenvoudige training met twee varianten:

  • ofwel 6 à 8 x (800-400R)
  • ofwel 4 x (800-400R) + 2 à 4 x (600-200R)

Tempo – uiteraard – je standaard 800m-tempo. De snelsten zullen wellicht eerder naar de eerste variante neigen, maar de anderen moeten zeker de tweede variante overwegen.

Tot woensdag!

Intervaltraining 1 augustus

Ik heb nogal lang gewacht met het posten van deze training omdat we weer op de overgang zitten tussen bloedheet weer en onweer. Het onweer lijkt in eerste instantie ten westen van ons voorbij te komen, maar volgens buienradar zouden we alleszins wel een regenbui kunnen krijgen. Maar voor hetzelfde geld blijft het droog en gaan we blijven puffen met temperaturen tegen 30°C.

Dus zullen we maar best opteren voor lange, rustige intervallen, zoals we die kort geleden al hebben gedaan: een viertal ronden rond de grote vijver, afgewisseld met een recuperatieronde rond de kleine vijver. Dan zitten we dichtbij een schuilplaats als het zou onweren, kunnen we onze drankflesjes aan het brugje zetten om te hydrateren na elke ronde, kortom, de beste oplossing gegeven de omstandigheden.

Tot straks!