Crêtes de Spa 30 maart 2013

Ben bezorgde dit verslag van de exploten van hemzelf, Jean-Paul en Luc op de Crêtes de Spa. Lees en sidder.

Crêtes de Spa zonder brokkenlopers, dat is zoiets als een Belgische premier zonder strikje : absoluut not-done. Dus zijn er 3 exemplaren – de ene al wat fitter dan de andere – naar de bron van het Zuiverende Water afgezakt, hopend op een verdwaald straaltje zon en een beloopbaar parcours.

Elk had zijn eigen ambitie: Jean-Paul wilde een conditie-checkup doen na zijn post-skivakantie perikelen en dacht aan 1u35 (PR 1u29). Voor Luc was heet de eerste keer “Spa” dus hij wilde er het beste van maken en werd – volledig zichzelf zijnde – hoe straffer de heroische verhalen werden – hoe enthousiaster. Ben had een winter vol “ambetante” lichte blessures, is absoluut geen fan van sneeuwlopen en is dus volledig out-of-vorm. Waar blijft die verdomde gouden bol? Hij heeft dit dus eerder als veredelde training opgevat dan als wedstrijd…een Crêtes de Spa laat je – hoe slecht je conditie ook is – sowieso niet liggen. Doel : 1u45-1u50 zou al mooi zijn (PR 1u40).

Zogezegd zogedaan, we waren op tijd aan de start, wat ook niet altijd evident is gezien de deelnemers, en we begonnen aan de klassieke afzink naar Spa. Er waren duidelijk meer deelnemers dan vorige jaren zodat er ook al van bij de start wat gedrumd werd. Hierna volgde dan eerst de opwarmende helling waar het voor Ben al direkt duidelijk werd dat het “niet voor vandaag” zou zijn. Geen kilometers in de benen, zeker geen bergop-kilometers, en slechte investeringen betaal je – de Cyprioten weten er alles van – cash. De “Grinta” ontbrak ook om er echt iets van te maken.

Daarna volgt het kilometers-steigende pad naar de ultieme klim van de skipiste, waar het alsmaar witter werd. Uiteindelijk zitten we in 10-15cm sneeuw te lopen (of te schuiven) en dat op – Godbelieft – Stille Zaterdag! Eens boven op de skipiste – waar nu de “Grand Champion de la Montagne” bepaald wordt – lopen we naar de venen, dat had wel iets feeërieks: een eindeloze sliert hijgende lotgenoten – er restte ons niets dan de tred van de voorganger te volgen – baande zich een weg door een besneeuwd landschap onder een grijzig wolkendek. Terloops hoorde ik een ingeduffeld wandelend nordic-walking-koppel zeggen “Iel veul volk, mor nen dikke hemmek nog nie gezien”. Daar had hij uiteraard gelijk in.

Enfin, hierna volgde een lange huppel-glijpartij door de witte gladde wegen, voorbereiding op de Laatste Marteling – loodzwaar wegens smal en steil, schuivend, gehinderd door teveel volk,maar wel vurig aangemoedigd door de plaatselijke supporters (“Vouz y êtes presque!”…goed om weten…) – gevolgd door de Verrijzenis (in de lange, zeer technische afdaling). Want na de lange, steile, slipperige klim had iedereen duidelijk nog genoeg jus over om er een stevige lap op te geven tijdens de laatste afdaling. Tenslotte was het gewoon uitlopen tot het halve rondje op de piste om aan te komen…en deze straffe editie weer toe te voegen aan ons gemeenschappelijk brokkenlopersgeheugen. Jean-Paul stelde opgelucht vast dat de moeilijke periode als afgesloten kan worden. Luc vond het een prachtige ervaring en komt volgend jaar zeker terug. Voor Ben was het verre van de beste tijd, performance of ervarig- was ook niet de bedoeling – maar Crêtes de Spa staat alvast op de kalender geprikt van 2014 onder – hopelijk – een beter gesternte!

De eindtijd van Luc was 1u40 en Jean-Paul 1u32 en dat op dit parcours! Ben deed er uiteindelijk 1u49 over.

 

Advertenties

Intervaltraining 27 maart

Vandaag houden we het eenvoudig: 6 à 7x (800-400R), zoals enkele weken geleden. Wie wil mag de laatste 2 achthonderdjes vervangen door 2x(600-200R).

Niet vergeten: opwarmen in het provinciaal domein (1 rondje en terug).

Waver-Brussel 17 maart 2013

Luc bezorgde het volgende verslag van de wedstrijd Waver-Brussel. De brokkenlopers hebben zich er laten opmerken en dat belooft voor dit voorjaar…
Op zondag 17 maart namen 6 atleten van DCLA deel aan deze tweejaarlijkse loop: Simon en echtgenote Sabine (zij het dan op de 16KM), Ben, Bruno, Luc en Harbans. Alhoewel het koud afwachten was aan de startlijn was het prachtig lenteweer en de sfeer zat er goed in.
Zoals verwacht kwam de eerste schifting al in de eerste kilometer met de moordende beklimming vanuit Waver. Daar was vooral Simon bijzonder snel weg en hij nestelde zich gemakkelijk bij de top van de wedstrijd. Deze top moest hij pas rond de 15e Km lossen, om toch maar mooi op de 12de plaats te eindigen. Gezien de ziekte van de laatste week is dit een huzarenstukje. Harbans was ook bij de eersten weg, maar dat heeft hij later moeten bekopen met een pijnlijke lies en hij zag rond de 10e Km Luc voorbij hem lopen. Luc liep een regelmatige wedstrijd net onder de 14 Km/h ondanks de vier steile en lange hellingen en de enkelhoge modder  in Hoeilaart. Daar had bovendien naar goede Vlaamse gewoonte een plezanterik een pijl weggehaald wat wat verwarring veroorzaakte en waardoor enkele lopers de verkeerde kant heenliepen (waaronder Luc). Uiteindelijk kwam hij als 30e man aan. Harbans liep twee minuten later binnen met een pijnlijke grimas maar tevreden dat hij de wedstrijd had kunnen uitlopen. Bruno en Ben hadden gepland er een rustige wedstrijd van te maken, en kwamen rond de 2u binnen, wel beiden binnen de top honderd.
Zoals verwacht was het alweer een perfect georganiseerde wedstrijd met veel glimlachende scouts aan de kruispunten, Johan Deboth als technisch assistent op de fiets en Gina als vurige supporter langs het veld. Super voorbereiding op de Crêtes de Spa van binnen twee weken. Daar geven we JP van katoen.

Intervaltraining 20 maart

Deze week gaan we beginnen met lange intervallen en daarna gaat het tempo een tikkeltje omhoog:

2x(800-400R) + 2x(600-200R) + 4x(400-200R)

Tempo: 800 en 600 aan 800m-tempo en 400 mag 1″/100m sneller (eventueel zelfs 2″, maar probeer eerst maar 1″ sneller).

Inlopen doen we vanaf deze week terug in het provinciaal domein (heen, één rondje en terug).