Polar Bear Trail – 26 januari 2014

Na zijn knappe corridaprestatie was Yves nog niet voldaan. Na een urban run volgt een trail run. En weer een indrukwekkende prestatie. Lees mee en geniet:
Er was sneeuw beloofd, en sneeuw kregen we. De organisatie van de allereerste Polar Bear Trail, de winterse tegenhanger van de Bear Trail had niets aan het toeval overgelaten: twee sneeuwtoestellen hingen klaar om de naam van deze trail run alle eer aan te doen. ’s Ochtends vroeg was ik van Leuven naar Teuven gereden voor mijn tweede trailrun ooit: 22 kilometer door de Voerense bossen en velden, met een kleine 600 meter hoogteverschil.
polarbeartrail
Al bij mijn verkenning van de start is duidelijk dat het geen simpele opgave zal worden. De eerste honderd meter na de startlijn lopen steil naar beneden, als een schans waarop de lopers zich kunnen lanceren, maar die we straks bij de finish wel weer moeten beklimmen. Daarna gaat het op de tegenoverliggende weide onverbiddelijk de hoogte in.
Na de start zet ik me eerst in de top twintig, een paar kilometer verder ergens rond plaats tien. Mijn tactiek is eenvoudig. Als doorgewinterd stratenloper moet ik winst pakken op de harde ondergrond, en in de modder de schade beperken. Als lichtgewicht moet ik bergop toeslaan, en bergaf proberen voorop te blijven. Mijn aanvoelen blijkt inderdaad correct: al in de eerste vijf kilometer stormen een paar volleerde trailrunners me voorbij op de hellingen bergaf. Ik verlies weer een paar plaatsen.
We lopen van het gehucht De Plank naar Sint-Martens-Voeren. Van het hoogteprofiel weet ik dat er nu een lange helling van een paar kilometer volgt. Hier moet ik toeslaan. We krijgen een hard pad langs de spoorweg voorgeschoteld, dan asfalt, dan modder die zo glibberig is dat het meer moeite kost om rechtop te blijven dan vooruit te gaan. Toch slaag ik erin om een loper of vijf voorbij te steken. Op het laatste pittige gedeelte van de helling bouw ik mijn voorsprong verder uit. In de volgende weide merk ik dat ik een paar honderd meter voorsprong heb. Die moet ik behouden.
Dat lukt goed, tot aan kilometer vijftien de vermoeidheid toeslaat. Een langgerekte helling bergop leidt ons weer het bos in, richting Nederland. Het pad wordt steeds steiler, tot ik amper nog de adem vind om verder te klimmen. Zou ik? Ik denk aan Simon en Jean-Paul, die het nooit in hun hoofd zouden halen om hier te wandelen. Ik denk aan dit verslag, dat een heroïsche weergave moet worden van mijn veldslag in Voeren. En ik stop. Ik wandel een stap of tien, tot de helling weer vlakker wordt, en ik de moed bijeenraap om weer te lopen. Dan bereik ik de top. Ik loop even Nederland binnen, dan stort ik me met wild wiekende armen België in.
“Je bent zevende”, roept een oude man me toe, en een kilometer later hoor ik van een kind dat ik zesde ben, terwijl ik niemand voorbij heb gestoken. Regelmatig zoek ik over mijn schouder naar mijn achtervolger, maar tussen de bomen vind ik hem niet. De vermoeidheid eist zijn tol. In een scherpe bocht verlies ik het evenwicht en beland ik met mijn handen in de modder. Aan een riviertje mis ik bijna de zwart-gele pijl die naar de overkant wijst. Bij het verlaten van het bos zit mijn achtervolger me dan toch plots op de hielen. Hij heeft amper een meter of vijftig achterstand.
De laatste kilometers zijn me goedgezind. Een lang stuk asfalt bergop, dan een wei en een veldweggetje, maar zonder technische stukken. Met een veilige voorsprong begin ik aan de beklimming van de “schans” naar de finish. Met het einde in zicht valt die plots toch weer mee. Onder dwarrelende sneeuwvlokken kom ik aan als zesde. Ik hijg even uit, en stort me dan op het water en de peperkoek. Met een paar lopers praten we nog even na over de hellingen, de modder, de prima organisatie. De Polar Bear Trail is een aanrader.
Advertenties

Intervaltraining 29 januari

Deze keer gaan we ons overleveren aan een 800m-training met wat variaties. Dat doen we zo:

6x(400-200-200-400R)

Tempo: eerste 400m aan 800m-tempo, volgende 200m aan vlot duurlooptempo (pakweg 24 à 25″/100m) en de laatste 200m een stuk sneller dan 800m-tempo (op gevoel, maar begin er niet te snel aan). Dan 400m recuperatie en opnieuw beginnen. Piece of cake.

Intervaltraining 22 januari

Ook deze keer gaan we van lang naar kort, maar op een andere manier:

  1. 2 x (800-400R) aan 800m-tempo
  2. 2 x (600-200R) aan 800m-temo
  3. 4 x de heuvel op, eerste keer rustig en telkens iets sneller
  4. 6 x (300-100R) aan 1 à 2″/100m sneller dan 800m-tempo

Die driehonderdjes aan 1″ sneller is goed doenbaar, maar 2″ sneller is zwaar. Je kan eventueel beginnen aan 1″ sneller en dan naar 2″ sneller overstappen als er nog “jus” in de spieren zit. Beter dat dan omgekeerd…

Intervaltraining 15 januari

Het is weer een tijdje geleden dat we de heuvel zijn opgelopen, dus dat pikken we nog eens op. En daartussen een (lichtere) variante van de training van vorige week. Enjoy 😉

  1. 800-400R-600-200R (800 en 600 aan 800m-tempo)
  2. 3 x heuvel op (telkens sneller, laatste keer mag vrij pittig zijn (90%))
  3. 800-400R-600-200R-400-400R (800 en 600 aan 800m-tempo en de 400 een tikje sneller (1 à 2″))
  4. 3 x heuvel op (telkens sneller, laatste keer mag vrij pittig zijn (90%))
  5. 800-400R-600-200R-400 (800 en 600 aan 800m-tempo en de 400 een tikje sneller (1 à 2″))