Marathon Berlijn 25 september 2016 – Wir schaffen das!

Simon doet verslag van zijn schitterende prestatie in Berlijn (en ook van die van Dennis en Eva).

 

De Marathon van Berlijn is reeds aan zijn 43ste editie toe met een geschiedenis van wereldrecords bij de mannen en vrouwen. Bij mijn vorige deelname was er het schitterende wereldrecord van Wilson Kipsang (2u03:23), aangescherpt door Dennis Kimetto naar 2u02:57 en vandaag loopt Wilson Kipsang 10 seconden sneller dan zijn vorig WR in 2u03:13 om tweede te worden na een super Kenenisa Bekele 2u3:03. En dan de superresultaten van Dennis 2u18:04, 22ste overall, 1ste Belg en Eva 2u46:09, 15de vrouw en 1ste Belgische!!!

De voorbereiding

Juist een jaar geleden in het sabbatjaar 2015 (geen marathon) beslis ik om me in te schrijven voor de marathon van Berlijn om een poging te wagen het M45 clubrecord van Pierre Donadi 2:49:06 (Eindhoven 2009) te breken en deze eventueel voor een aantal maanden te bezitten vooraleer Pascal Kaers er 20 minuten afdoet. Aan de marathon van Berlijn bewaar ik goede herinneringen omdat ik hier in 2013 de eerste maal onder 2u45 heb gelopen na een reeks mislukte pogingen.

De marathon van Berlijn, als 1 van de World Marathon Majors, hanteerde in voorgaande jaren geen kwalificatietijden voor een gegarandeerde deelname, zoals Boston en NYC Marathon, maar sinds vorig jaar wel. Een sub-2u45 marathon in het jaar voorafgaande aan de inschrijving is nodig voor de mannen (voldaan in de marathon van Eindhoven 2014), voor de vrouwen is dit onder de 3u. 40000 plaatsen worden verder verdeeld op basis van lottrekking. Spijtig genoeg krijgen we begin december 2015 het bericht dat Sabine deze keer niet is uitgeloot.

De marathontrainingsprogramma’s van de voorbije jaren worden boven gehaald en ge-copy-pasted in een nieuwe excel-file. Mijn specifieke marathontraining begint echt in juli tijdens de vakantie in de Franse Alpen en verloopt goed tijdens de eerste twee weken. Maar het noodlot slaagt toe wanneer ik in de laatste week met de fiets in de afdaling van de Croix de Fer over kop ga. Resultaat: subluxatie van linker schouder, gekneusde ribben en bekken. Verre van optimaal om doorgedreven te trainen, maar het had ook veel erger kunnen zijn. Het wordt een aantal weken een oefening in pijn verbijten.

Tijdens de DCLA-trainingen kan ik het jonge geweld (Kevin, Pieter, Yves, Bart, Jamal, Abdi) niet volgen (maar dit is niet echt nieuw) en bepaalde richttijden tijdens marathonspecifieke duurlopen worden net niet gehaald, waardoor de noodzaak zich opdringt om de doelen (sub-2u45) toch wat bij te stellen. Echter de laatste twee marathonspecifieke duurlopen verlopen wel naar wens (zelfs sneller dan voorgaande jaren), waardoor toch de hoop weer opflakkert.

 Berlijn

Vrijdagmorgen 23 september zijn we, Sabine en ik, al aangekomen in Berlijn, ook deze keer met last aan de longen. In de voormiddag gaan we naar de marathonbeurs, niet in de mooie voormalige luchthaven Tempelhof, maar in Station-Berlin om het startnummer af te halen. Het is lang wachten en staan en spijtig genoeg geen mogelijkheid om met marathongrootheden zoals Paul Tergat op de foto te staan.

In de late namiddag gaan we nog lekker bibim pap eten (leve carbo-loading) en kruipen vrij vroeg in bed.

Zaterdagmorgen een korte shake-out run met Sabine om de longen (verre van super) en de benen (wel OK) wat te testen, met een Strava segmentje (Prenzlauer Berg) er boven op. ’s Middags nog wat maki naar binnen spelen, lekker. In de late namiddag hebben we nog afgesproken in de buurt van de Potsdamer Platz met Marianne, Dirk, Eva, Dieter en Guy om nog iets te drinken en de energy gels en bietensap op te halen (Nogmaals bedankt, Guy!). En om nog wat extra CHO te laden gaan Sabine en ik ’s avonds nog een lekkere pho bij Madami slurpen.

potsdamer-platz

De Berlijnse muur op de Potsdamer Platz

De marathon – Volg de blauwe strepen

Zondagmorgen 25 september 2016: zonnig, een beetje wind, 15 graden, nagenoeg perfecte weersomstandigheden voor een marathon. Omwille van de longen wil/moet ik het conservatievere pacing plan van 2u46 volgen. Om hier het verslag wat kort te houden verwijs ik voor de parcours-bezienswaardigheden naar het verslag van 2013. Tijdens de marathon heb ik hier weinig oog voor, alleen voor de blauwe strepen.

blauwe-strepen

Volg de blauwe strepen

Toch hoor ik wel de aanmoedigingen van Sabine, Marianne, Dirk en Dieter op 8K, 14K, 21K en 32K (zij hebben heel wat afgefietst) en van Landa op 38K en waardeer dit echt. Ook de “Wir schaffen das” geroepen door kinderen is super. Wat de tussentijden betreft: een vrij vlakke marathon met een licht positieve split (1u22:27 & 1u:22:54, +27s), 16K in 1u02:08, 32K in 2u04:33, uitgevoerd volgens plan. Bovendien is dit de eerste keer (van de negen marathons) dat ik geen enkel slecht moment ken en me niet slecht voel achteraf. Dat is echt wel fijn, tegelijkertijd vraag ik mezelf wel af waarom ik niet dieper ben durven gaan om die 22s er nog af te pitsen. 2u45:21 : mission accomplished, het DCLA M45 record van Pierre is gebroken.

goed-gevoel

Wir schaffen das

 

Eva G.

Welke superlatieven moet ik bovenhalen? Bijna op de kop 17 minuten van je besttijd halen, 15de vrouw, 1ste Belgische, zonder tibialis posterior last zo onder de 2u45, kwalificatie voor de Olympische spelen in Tokio binnen handbereik.

De elite atleten, Eva, starten echt aan de startlijn, de grote massa er achter. Dit betekent een (klein) tijdsverschil tussen bruto- en nettotijd, 22s in mijn geval. Vooraf had Eva een voorzichtige sub-2u50 laten vallen. Op basis van haar en mijn vooropgestelde tijden zouden we niet ver van elkaar lopen. Met het initiële tijdsverschil had ik rekening gehouden, maar halfweg roept Sabine dat Eva nog steeds meer dan twee minuten voorop loopt. Wow, dan loopt ze wel een supertijd, op schema 2u40-41 flitst door mijn hoofd. Pas op 39K zie ik in de verte een wuivende blonde staart. In de laatste K kom ik bij haar en spoor haar aan om nog samen een poging te wagen onder de 2u45 te lopen, wat nipt niet lukt.

Terug aan de Potsdamer Platz drinken en eten we met heel de bende om de eerste honger te stillen. Een paar uur later spreken Eva, Dieter, Sabine en ik terug af bij Madami om nog eens ten volle na te genieten met nems, summer rols, pho, rijstnoedels en curries.

Tevreden na de marathon: een hele eer om met de eerste Belgische op de foto te staan.

evasimon

Advertenties

4 thoughts on “Marathon Berlijn 25 september 2016 – Wir schaffen das!

  1. Fantastisch gedaan Eva en Simon: als eerste Belgische vrouw eindigen op een World Marathon Major en het clubrecord M45 zo maar eventjes met bijna 4 minuten verbeteren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s