Jaartotaal

Dit kort verhaal heb ik geschreven voor de Leesloop, die onlangs werd georganiseerd door Stefan Boonen en Ludo Teeuwen. Het verhaal is niet echt gebeurd. Maar ik kan me voorstellen dat het zou kunnen gebeuren.

Het is 31 december, half zeven ’s avonds. De voorbereidingen voor oudejaar zijn net achter de rug. Het huis aan de kant. De tafel op z’n mooist. De drank gekoeld. Nu is het enkel nog wachten op onze gasten. Het jaar is bijna uitgeteld.

In mijn werkkamer grijp ik nog even naar mijn notaboekje waarin ik al het hele jaar mijn looptrainingen en mijn wedstrijden had bijgehouden. Na mijn loopje van gisteren was het tijd om het maandtotaal voor december af te sluiten. Als ik het juist had berekend, zou ik december met genoeg loopkilometers kunnen afsluiten om mijn jaardoelstelling te bereiken. 2016 kilometer ging ik lopen in 2016. Dat had ik me in januari voorgenomen. Ik telde snel de vijftien trainingen van december bij elkaar en voegde ze toe aan het jaartotaal. Oei. Dat klopt niet. Nog eens narekenen. Oh-oh. Ik had in totaal 2011 kilometer. Het getal staarde van mijn rekenmachine terug naar mij. Dat is geen 2016.

Ik had me zeker en vast ergens misrekend. Ik keek het nog eens na. Verdorie. 2011. Vijf kilometer te kort. Maar vijf kilometer. Ik keek naar de klok. Kwart voor zeven. Een beetje nerveus wandelde ik terug naar de woonkamer en vertelde mijn vrouw over mijn vergissing. Ze keek me aan met die blik.

“Je bent toch niet van plan om dat stuk nu nog te gaan lopen?”, vroeg ze, wetende dat het precies dat was waarover ik nu aan het piekeren was.

“Nee…”, zei ik. “Ik denk het niet… Ach, tweeduizend zestien is ook maar een getal. Niet meer dan dat.”

“Loop volgend jaar gewoon vijf kilometer extra”, adviseerde mijn vrouw, immer praktisch denkend.

“Tja…”, zei ik, nog steeds piekerend, terwijl ik terug naar mijn werkkamer stapte. Maar ja, dacht ik. Het jaar is dus eigenlijk niet af. Kan ik nu wel echt mee vieren? Er ontbreekt een stukje in mijn puzzel. Maar wat is er toch met 2016 kilometer? Waarom die obsessie voor getallen? Waarom loop ik bij trainingen altijd dat rondje meer om aan een rond getal te komen? Waarom hol ik de straat nog eens op en af om boven een uur te geraken? Is dat niet een beetje zielig allemaal?

Ik keek opnieuw naar de klok. Tien voor zeven. Om acht uur kwamen onze gasten. Ik kon nog. Ik moest niet ver. Ik kan er iets van maken. De kortste training van het jaar. Vijf kilometer. Dat is ook iets bijzonders. OK.

Ik schakelde naar mijn looproutine. Buitentemperatuur controleren. Laagjes loopkleding berekenen. Het vriest maar het is droog. Mooi. Ik ging me omkleden. Toen ik in mijn loopkleding terug in de woonkamer kwam verkondigde ik met een uitgestreken gezicht: “Ik ga de kortste training van het jaar doen. En ik ben zeker op tijd terug.”

“Gij zijt echt zot. Stekezot.”, verklaarde mijn vrouw.

Ik slikte mijn wederwoord in en huppelde het huis uit, het duister in. Het vriesweer omarmde me. Een koude wind door mijn kleren. Snel zocht ik mijn ritme, mijn tempo, mijn ademhaling. Het was rustig, geen andere lopers te zien. Wie gaat er ook lopen op oudejaarsavond?

Ik mijmerde over het voorbije jaar terwijl ik aan een vlot tempo mijn straat uitliep. De hoogtepunten, de dieptepunten. Een verzopen training in een warm zomeronweer. Die ene wedstrijd, weliswaar zonder PR, maar met een euforische langgerekte eindsprint. Een rustig loopje met een goede vriend die zijn hart uitstortte. Een zwerftocht op vakantie waarop een ree vlak voor me opdook uit de bosjes en zowel elegant als hoekig van me wegsprintte. Een lange duurloop waarop ik de man met de hamer tegenkwam, maar na vijf minuten weer verder kon. Een nachtelijke training onder een parelende sterrenhemel.

Oeps, hier moet ik rechtsaf of ik ben niet op tijd thuis en – nog erger – dan loop ik meer dan 2016 kilometer. Mijn adem maakt wolkjes onder de straatlichten. Ik ruik wat er binnen in de huizen wordt klaargemaakt. Een kakofonie van eindejaarsmenus. Als je hongerig bent ruik je beter.

Ik ren een kort stukje door het gras. Het is zo koud dat het gras kraakt onder mijn voeten. Ik zie mijn langgerekte schaduw naast me lopen. Zoveel slanker dan ik ben.

Waarom doe ik dit? Ben ik echt een dwangmatige loper? Misschien ben ik wel zot. Steek me in een dwangbuis. Maar mijn gedachten – en mijn benen – zijn vrij.

Ik loop terug mijn straat in. Het hek piept me welkom. De warmte binnen doet mijn bril beslaan. Door de wasem zie ik mijn vrouw met haar ogen rollen. Maar ik denk – misschien maak ik het me wijs – dat ze ook flauwtjes glimlacht.

Onder de douche glimlach ik ook. 2016. Wat gaat het volgend jaar brengen?

Advertenties

Intervaltraining 28 december

Er zijn er die vinden dat er tussen kerst en nieuw geen intervaltrainingen meer mogen zijn. Er zijn er die vinden dat kort na de heroïsche prestaties op de eindejaarscorrida geen snelheidswerk vereist is. Er zijn er zelfs die vinden dat dan toch één f*ing week per jaar de teugels een beetje mogen worden gevierd.

Zij dwalen.

Of toch een beetje. Het is immers onze taak erover te waken dat jullie ondanks al die culinaire overdaad van deze eindejaarsdagen, ondanks de cava, de gevulde kalkoen en de kerststronk, in vorm blijven zoals het een brokkenloper betaamt. En dat gaan we doen als volgt:

  1. 3 à 4 x (600-200R) – tempo 1″/100m trager dan 800m-tempo
  2. 6 à 8 x (400-200R) – 800m-tempo

En als jullie je nu kunnen houden aan die rustige tempo’s, dan komt alles goed. Wat kunnen we meer hopen voor de laatste intervaltraining van het jaar?

Eindejaarscorrida 26 december 2016

De Eindejaarscorrida kende deze keer vrij milde temperaturen en – althans voor de 12K – droog weer. Voordien was er wel al flink wat regen gevallen.

Een groot aantal brokkenlopers op het koninginnenummer van de 12K. De hoofdvogel werd afgeschoten door Kevin, die met 41’03” aansloot op de allersnelste brokkenloperstijden en daarmee de 16e plaats wegkaapte. De 28e plaats was voor Bart G met 42’57”, weer een verbetering tegenover vorig jaar. De 52e plaats ging naar Davy, die een erg mooi jaar afsloot met 44’58”, een dikke schel van zijn vorige corridarecord. Werner volgde geen minuut later met 45’54” (73e plaats), waarmee ook hij een erg goed loopjaar afsluit. De 92e plaats ging naar Stijn met 46’44”. Daarna kwam Jean-Paul binnen op de 132e plaats met 48’30”, gevolgd door Ben in 49’59” (206e) en Dirk in 50’17″(218). Johan, die donderdag nog 50K liep op de warmathon, stond vandaag al paraat achteraan het peloton en werkte zich slalommend naar voor om te eindigen in 50’46” (232e). Op ruime afstand volgde dan Jeroen (53’32”, 392e).

Op de 8K zagen we Rutger eindigen als 9e in 25’23” (verbetering tegenover vorig jaar) en Abdi als 93e in 30’56” (met ook mooie prestaties van Guillaume en Fabian).

Op de 4K was het brokkenloperskroost actief met mooie resultaten voor Astor, Margot, Tibo en Tobi.

Last but not least hebben enkele (ex-)brokkenlopers en zielsverwanten zich opgeofferd om ons als seingever of op andere wijzen bij te staan; dank aan Simon en Sabine, Bruno, Bart C, Luc, Tiebe en heel wat mensen uit de groep van Miel!

Intervaltraining 21 december

In de aanloop naar de eindejaarscorrida op maandag 26 december gaan we wat langere intervallen met korte rust doen. Eerst een paar achthonderdjes als opwarming en dan zes zeshonderdjes met een wat kortere recuperatie. Concreet betekent dat:

  1. 2x(800-400R)
  2. 6x(600-200R)

Donderdag is er de warmathon in het provinciaal domein. Je kan nog altijd inschrijven als je wil. En je mag ook rustig lopen 😉 Ik zal er tegen zes uur/half zeven zijn, misschien nog andere brokkenlopers?

Intervaltraining 7 december

Opnieuw beginnen we (om op te warmen) met zeshonderdjes. Daarna de klassieke heuvelsprintjes en dan wagen we ons aan “ingedeelde achthonderdjes”.

  1. 3 à 4 x (600-200R) (800m-tempo)
  2. 4 heuvelsprintjes, van rustig naar snel
  3. 3 à 4 x (400-200-200-400R) (400m aan 800m-tempo, 200m rollen (duurlooptempo) en 200m 1 à 2″/100m sneller dan 800m-tempo)