Marathon Eindhoven 8 oktober 2017 – verslag van Davy

Sub-2h45, le diable est dans les détails

De uitdaging en het plan van aanpak

In 2016 had ik bij mijn tweede marathon mijn tijd van 3h16’30” reeds aangescherpt met maar liefst 27min en 17 seconden tot 2h49’13’’. Het uitgebreid verslag kan je ook vinden op deze blog. Voor dit exploot had ik bovendien tamelijk diep moeten gaan in mijn reserves.

Mijn nieuwe uitdaging bestond erin om dit toch nog verder te verbeteren, met als ultieme droom een sub-2h45-tijd. Geen evidente opgave om dit reeds te realiseren bij mijn derde marathon. Met 2h44’59’’ zou ik dan ook meer dan supertevreden zijn, maar dan moesten er dus toch nog 254 seconden af…

Ik vroeg een VAL-nummer aan voor de enige wedstrijd waarvoor ik deze zou gebruiken: het BK marathon in Eindhoven op 8/10/2017. Met het bereiken van dit doel kwam er namelijk ook zicht op een eventuele podiumplaats in mijn leeftijdscategorie. Dit was dan ook een welgekomen extra motivatie. Dit zou mijn sportief jaardoel worden, al de rest stond in teken van deze ene wedstrijd.

Om deze 254 seconden te kunnen afschaven, ging ik uit van een ambitieus jaarvolume van ongeveer 4.000 loopkilometers, met een piek van 140 km/week volgens een stevig marathonprogramma van 16 weken. Dit kwam overeen met een trainingsbelasting van +40% voor slechts 3% tijdswinst! Verder ging ik voor een perfect marathongewicht, waarbij ik mijn vetpercentage zo laag mogelijk probeerde te krijgen, zonder te vervallen in gezondheidsrisico’s. Tot slot ging ik ook voor een tot in alle details beproefde wedstrijd- en bevoorradingsstrategie en een geoptimaliseerde loopuitrusting.

De uitvoering

Op basis van een 6-tal referentieduurlopen langs de Vaart kon ik een en ander uitvoerig testen in ‘wedstrijdsimulatie’. Omdat er hierbij veel nadruk lag op het in de benen krijgen van het beoogde marathontempo, waren deze trainingen soms verre van evident. Ik liep hierbij bovendien steeds alleen, waarbij ik regelmatig werd geconfronteerd met een briesje uit de verkeerde richting of een te hoge vochtigheidsgraad… Het moet gezegd worden dat mijn twee zonen een erg gewaardeerde hulp hebben geboden bij deze duurlopen door meestal met de auto alle 5 km voor een bevoorrading te zorgen.  De goede financiële vergoeding die ze hierbij verkregen schrijf ik toe aan hun bovengemiddelde onderhandelingscompetenties.

Ook nieuw was de nadruk van het meer en meer lopen op het gevoel. Ik leerde hierdoor veel beter mijn looptempo’s in te schatten en maakt er zelfs een spelletje van om dit zo nauwkeurig mogelijk te doen. De hartslagmeter werd enkel nog gebruikt voor de intensieve intervaltrainingen op woensdag.

Tijdens een sportkeuring, voorgesteld door de sportarts tijdens een routine bloedonderzoek,  bleek dat ik relatief veelvuldige hartritmestoornissen had, die dan ook verder onderzocht dienden te worden eerst in het ziekenhuis en vervolgens bij een cardioloog. Het definitief verdict zou ik enkele weken later kennen,  pas bij de aanvang van mijn taperingperiode! Het hoeft geen verdere uitleg dat mijn vrouw in tussentijd, tijdens de piekweken van de training, ‘hoe langer hoe minder gewonnen bleek voor mijn uitdaging’ (zoals je je misschien kan inbeelden, probeer ik de realiteit iets rooskleuriger voor te stellen dan ze in werkelijkheid was). Uiteindelijk bleek het fenomeen gelukkig goedaardig te zijn, omdat het zich enkel voordeed in rust, en zou het wellicht met de afbouw van mijn training volledig verdwijnen.

Wonder boven wonder kwam ik de 16 weken door zonder noemenswaardige blessures en had ik een goed beeld van het perfecte wedstrijdverloop. De meeste referentielopen gaven op enkele procenten na een voorspelling die overeen kwam met mijn PR-tijd. Met een goede taperingperiode en een competitieve wedstrijdomgeving was dus een en ander effectief mogelijk.

Door omstandigheden kreeg ik mijn definitieve wedstrijdschoenen pas in de laatste week en kon ik deze pas op vrijdagmiddag voor de wedstrijd inlopen op een korte 7,5km-loop. Ik twijfelde misschien iets te lang tussen verschillende modellen op basis van een langdurige analyse van de verschillende ondervonden voor- en nadelen.

Eindelijk Eindhoven!

Binnen het beheersen van zoveel mogelijk details, hoorde uiteraard ook het zo ontspannen mogelijk beleven van de laatste dagen en uren voor de wedstrijd. Op zaterdagnamiddag reden we met z’n vieren al op (mijn vrouw en zoon, Eva Galle en ikzelf) naar de Philipsstad. Het hotel lag op slechts 100m van de start. De zaterdagavond bleef erg rustig met een ‘pastaparty’ die beperkt bleef tot 2 gewone porties en nog een gezond dessert. Voor de rest volgde ik mijn eigen voedingsschema, inclusief mijn eigen ontbijt op zondagmorgen. Ik had een eigen kleine weegschaal mee, om een en ander perfect af te wegen. Om stipt half zeven stond ik als tweede hotelgast te wachten om aan een tafel te kunnen plaatsnemen. Rond acht uur ging ik naar het Beurgebouw om mijn acht specifieke bevoorradingen in de bakken te stoppen. Daarna ging ik nog een halfuurtje in bed liggen.

Het weer was quasi ideaal: de straat was nog een beetje nat, soms een tikkeltje regen en voor de rest koele temperaturen van 13°C à 15°C.

Na een korte massage van mijn bovenbenen (voor mijn gevoelige hamstrings) en zo’n 800m inlopen, nam ik zes minuten voor de start plaats op een klein plekje op het einde van vak B (alles voor mij was al bomvol). De strategie was om in de eerste wedstrijdhelft iets sneller te lopen dat het gemiddelde beoogde marathontempo, om halverwege op ongeveer 1h21 te zitten; ik wist dat ik de tweede helft ongeveer 2 à 3 minuten ging moeten toegeven. Door een gelukkig toeval vond ik na een 4-tal km een groepje van 3 personen die aan een tempo liepen dat zelfs ietsje sneller was dan ik op het oog had. Ik besloot hen te volgen.

Bij de 5-km bevoorradingspost zag ik dat er tafels links en rechts van het parcours stonden, maar de tekst met uitleg was op tafelhoogte geplaatst en bovendien onleesbaar zonder bril bij loopsnelheid. Ik besloot dan maar om verder te lopen na twee teugjes van de verder aangenomen AA-drank. In mijn gedachten stortte al heel mijn minutieus uitgekiend bevoorradingsplan in duigen… Ik zag bovendien dat de drie personen van mijn groepje regelmatig assistentie kregen van maar liefst drie verschillende fietsers voor het aanreiken van drank en gels. Zelfs was mijn zoon ook op de fiets mee, maar hij gaf zelf geen enkele drank of gel aan uit terechte vrees voor diskwalificatie. Hij riep na de eerste gemiste post wel toe op welke tafel ik mijn eigen drank kon vinden.  Na elke bevoorradingspost moest ik dus telkens versnellen om terug aansluiting te vinden als laatste wagon op de sneltrein van drie lopers.

Tussen km 12 en 15 kwam ik Eva tegen, die aangaf in de problemen te zitten met de bevoorrading. Binnen de mate van het mogelijke kon mijn zoon haar toch bij de volgende post wat uit de nood helpen met mijn 5km-drank die hij zelf had teruggenomen van de (verkeerde?) tafel.

Tot km 25 moest ik af en toe soms een beetje op de rem staan, omdat ik aanvoelde dat ik zelfs nog een tikkeltje sneller kon lopen met een gerust gevoel. Ik besloot toch de groep niet te verlaten en nog wat af te wachten. Op km 27 viel de eerste loper plots af, waardoor ik vermoed dat hij het haaswerk voor de twee anderen deed. Op km 35 gaf ik spontaan aan dat ik gerust het tempo in het laatste deel wou aangeven, omdat dit stilaan maar zeker toch wat aan het verminderen was door kuitkrampen bij de beide lopers voor mij. Ik had ook een klopje rond km 36 (het traagste km-tempo met 4’01’’), maar ik herpakte mij enorm snel. Toen ze mij na een tweetal kilometers vroegen om verder te vertragen, liet ik echter verstaan dat ik dan wel alleen zou doorlopen.

In een marathon zijn dit de lastigste kilometers, maar op de een of andere wijze genoot ik er toch in mijn eentje van. De laatste twee kilometers waren ook véél minder lastig dan vorig jaar en ik stak zonder enorme inspanningen nog enkele deelnemers voorbij.

Toen ik op de stopknop van mijn horloge drukte, zag ik mijn nieuwe tijd: 2h41’25’’ (gecorrigeerd naar 2h41’23’’)! Super! Een nieuwe verbetering met maar liefst 7’50’’! Zelfs volgens mijn meest optimistische verwachtingen had ik hier nooit aan durven denken! Alle records van 10km en meer waren gesneuveld, m.a.w. dit was voor mij de echte perfecte piek! Als kers op de taart bleek later dat deze tijd ook goed was voor zilver in mijn leeftijdscategorie van het BK.

Mijn vrouw, maar ook een dame van de drankpost aan de finish, maakte al vlug de opmerking dat ik er nog vrij goed uitzag na zoveel wedstrijdkilometers (waardoor ik voor mezelf al vlug de bedenking maakte of ik niet nog een beetje dieper had moeten gaan).

Bij de aankomst sprak ik nog even met Kevin, die aangaf dat hij met maagkrampen had te kampen, en Hans Talloen. Beiden hadden een toptijd gelopen van respectievelijk 2h37’ en 2h38’’. Later vernam ik de fantastische resultaten van Werner en Dirk en de andere DCLA-leden, waarbij de buitengewone prestatie van Dennis Laerte toch wel het extra  vermelden waard is: eindigen als eerste Europeaan met een nieuw PR van 2h16’, na brute pech in Berlijn!

Bij mijn Spartaanse douche, aan de enig werkende wastafel in het Belgium House, kwam ik nog Dirk tegen en wat later opnieuw Werner. Verder was er een delegatie van DCLA aan het wachten op de ceremonie voor de medailles in de hoofd- en nevencategorieën. Afgaande op de resultaten was het een overduidelijk succesweek-end voor de club!

Bedankt!

Wat mijn volgende uitdaging gaat zijn, laat ik voorlopig nog in het midden. Mijn loopplanning stopte immers heel abrupt op 8 oktober 2017, om echt exclusief naar dit moment toe te kunnen leven. Wat ik wel met zekerheid kan zeggen is dat ik de steun van zowel familie, brokkenlopers en collega’s meer dan ooit heb gewaardeerd! Een welgemeende dank hiervoor!

davy

Podium BK Marathon 2017 M45

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s