Verslag marathon Eindhoven 14 oktober 2018

Op 14 oktober was er in Eindhoven de marathon en de halve marathon. Op de halve tekenden Andy, Arno, Bram en Jona present. In de voormiddag trad Bart aan op de marathon. Bart had zich tot doel gesteld zijn vorige geweldige PR van 2u40′ op de marathon van Lier te verbeteren. En deze keer had Bart zich grondig voorbereid, samen met Davy, die eveneens hard had getraind en doodgraag had meegelopen, maar die jammer genoeg met een spierontsteking moest afhaken.
I
edereen vroeg zich dus af: een goed voorbereide Bart, hoeveel beter is die dan een impulsieve Bart? Wel, dat heeft Bart ons getoond, en hoe.
Hier is zijn verslag (met foto’s van Lucas Geldof):

Na maanden van voorbereiding en lange trainingen is het zover, de marathon van Eindhoven. Terwijl ik om me heen kijk in mijn startvak, zie ik afgetrainde gezichten, de een rustig, de ander druk pratend.

startvak1startvak2

De speaker vertelt: nog 2 minuten en iedereen wil weg, iedereen is er klaar voor, en daar klinkt om 10.00 uur een harde knal. We zijn vertrokken.
De eerste kilometers is het zoeken naar het juiste ritme, en gelukkig vind ik een groep die loopt voor 02:38:00 met hazen. Nu nog enkel zorgen dat je genoeg water drinkt en elke spons tot de laatste druppel uitperst om het hoofd koel te houden.
Bij kilometer 18 neem ik de beslissing om de groep te verlaten en het tempo te laten bepalen door het gevoel. Uit eerdere trainingen in Buggenhout had ik gezien dat het geen probleem mocht zijn.

onderweg.jpgLangzaam maar zeker haal ik mensen in. Moe, maar voldaan kom ik toe in een tijd van 02:37:27. Een PR en goed voor een 33ste plaats in het algemeen klassement en 14de Belg.
Link naar resultaten
Link naar Strava

medaille bart.jpg

dab.jpg

De winnaar van Eindhoven staat op naam van Elisha Kipchirchir Rotich met eindtijd 02:07:32.
Eerste belg bij de mannen is Kristof Nackaerts van AC Lyra met de tijd 02:24:53.
Bij de vrouwen is Nina Lauwaert op het hoogste treden met 02:30:22.
Het is een ideaal parcours voor snelle tijden, enthousiaste supporters maar vooral een goede organisatie.

medaille.jpg
Niet te vergeten, zonder de Brokkenlopers zou het niet gelukt zijn! Hun goede raad en steun is een houvast en Davy, bedankt voor de zware, maar leuke trainingen aan de vaart. In het bijzonder Jeroen, een rots in de branding!

Advertenties

20 km door Brussel – 27 mei 2018

Zo’n twee op drie keer heb je een warme editie van de 20 km door Brussel (zegt mijn natte vinger me). Maar deze keer was het toch een behoorlijk warme. Niet zozeer wegens een brandende zon, maar wel door de warmte van de vorige dagen die ’s nachts niet echt wegtrekt én de bewolking (zelfs met een miniem regenbuitje vlak voor de start), waardoor de vochtigheidsgraad nogal hoog was. Gevolg: een zwoele editie waarbij behoorlijk wat zweet werd geplengd.

Voor het overige was het business as usual, al stonden de Bolero en de Brabançonne wel erg stil en kon je ze amper horen tussen het geroezemoes van de wachtende lopers. Na het startschot was het zoals gebruikelijk wandelen, joggen, stoppen, wandelen, joggen en dan eindelijk nadat we over de startstreep waren, heerlijk lekker slalommen tot we wat ons eigen tempo konden lopen. Ook deze keer weer heel wat rustige joggers à la 10 km/u in box 1 die toch beter wat meer achteraan in de box zouden staan. Een lokale dorpsjogging heeft meer startdiscipline dan de 20 km. Maar laat ons deze negatieve gedachten van ons afschudden om te focussen op de hoofdactiviteiten: lopen en zweten. Oh ja, en drinken, want anders kan je niet blijven lopen en zweten.

Persoonlijk was ik er vooral op beducht om niet te crashen op de Tervurenlaan, want met die warmte is die helling natuurlijk extra zwaar. Gelukkig geen walk of atonement voor mij en zeker niet voor de andere brokkenlopers die het traject nog sneller afwerkten dan ik. Een overzicht:

45. Bart – 1u12’38”
111. Davy – 1u16’25”
347. Werner – 1u21’37” (extensief gelopen, gelet op de marathonplannen)
481. Luka – 1u23’34”
621. Bram – 1u25’00”
2077. Dirk – 1u33’43”
2351. Ben – 1u34’49”
2396. Jeroen – 1u34’58”
2737. André – 1u36’08”

Zonder meer schitterende resultaten van onze snelle lopers alleszins. En ook voor Luka een heel mooi resultaat.

Marathon de Bordeaux Métropole – 24 maart 2018

Bart is de volgende die het marathonseizoen opent met een avondmarathon in Bordeaux. Hij koos geen gemakkelijk traject uit, wat de prestatie alleen maar straffer maakt. Lees maar.

Een avondmarathon in een unieke omgeving, in het mooie Bordeaux met al zijn charmes en gebouwen. Vanaf 19.30 uur stonden we met 20.000 lopers als sardienen op elkaar gepakt zonder mogelijkheid om verder op te warmen. Met ongeveer 2.500 voor de marathon, 16.000 voor de halve marathon en 3.640 voor de marathonaflossing (verdeeld per 4 lopers over het parcours).

Om 20 uur werd de start op de bekende Place de la Bourse gegeven onder hevige koude regen en windstoten. Nu was het belangrijk, voor we de eerste brug opliepen, om niet in het geduw en getrek te belanden. Eenmaal het slalommen voorbij was kon ik eindelijk mijn tempo lopen.

Het was een mooie nachtelijke en totaal verlichte omloop, langs de belangrijkste monumenten en bezienswaardigheden van het stadscentrum Bordeaux, met speciale verlichting voor die sportieve avond, aangevuld met luide aanmoedigingen van het zeer talrijke publiek en bijpassende muziek.

Op km 9 liep ik op de 12de plaats, en langzaamaan liep ik enkele koplopers in. Bij de aankomst had de winnaar een tijd van 2u32’27”. Mijn eindtijd is 2u44’40” met een 5de plaats van de 2131 deelnemers op de marathon.

https://www.strava.com/activities/1473747039

Bart

foto: Lucas Geldof

 

 

Marathon van Malta 25 februari 2018

Stijn bezorgde het volgende verslag van zijn marathon in Malta, waar hij op zoek ging naar een verbetering van zijn PR.

Midden december had ik de keuze gemaakt om vroeg op het jaar een marathon te lopen. Aangezien de keuze binnen Europa relatief beperkt is qua marathons in die tijdsperiode, viel mijn oog uiteindelijk op de marathon van Malta. Vooral het hoogteprofiel in dalende lijn zag er heel aanlokkelijk uit.

De voorbereiding liep vlotter dan verwacht, waardoor ik mijn initiële ambitie van 2u48 nog wat aanscherpte naar een streeftijd onder de 2u45. Na een beperkt ontbijt rond 5u30 klinkt stipt om 7u30 het startschot vlakbij de toegangspoort tot het historisch stadje Mdina. Temperatuur aan de start was een 15tal graden, niet te warm, maar komend van de vrieskou in België vraagt dit toch enige aanpassing. De eerste 5 km gaan in dalende lijn waardoor ik direct een stevig tempo te pakken heb en een serieuze voorsprong neem op mijn gepland schema. De 10 daaropvolgende kilometers blijf ik een (te?) stevig tempo aanhouden in het spoor van 2 medelopers. Tussen km 15 en 20 krijg ik het zeer lastig in een pittig stuk bergop, maagproblemen en overmatig zweten zijn mijn deel. Ik moet mijn metgezellen laten gaan, en ook mijn geplande energiegel op km 20 stel ik uit tot km 25. Halverwege kom ik alleen door in iets meer dan 1u21.

Ik bekom wat van de eerdere problemen, maar kilometertijden onder de 4’ behoren niet meer tot de mogelijkheden, en ook de opkomende zon doet geen deugd. Een (naar Maltese normen) lichte tegenwind voelt verfrissend, maar is niet echt bevorderlijk voor de snelheid. Hoewel het parcours netto (een kleine 200m) in dalende lijn gaat, zitten er onderweg toch ook wel heel wat korte beklimmingen in die stevig in de benen kruipen, een egaal tempo is onmogelijk. Na een solotocht van meer dan 20 km loop ik in de laatste km nog een Brit voorbij om te finishen in een tijd van 2u47’44”. Na een eerste gevoel van lichte ontgoocheling vlak na de finish, neemt niet veel later de tevredenheid de overhand in de wetenschap dat ik voor het eerst een marathon heb gelopen in een snelheid boven de 15 km/u.

Stijn

Eindejaarscorrida 31 december 2017

Dit jaar was het een klassieke en een ongewone editie van de eindejaarscorrida. Klassiek omdat het eindelijk nog eens op de allerlaatste dag van het jaar viel, zodat we waarlijk het loopjaar kunnen afsluiten met een wedstrijd en quasi aansluitend oudejaar kunnen vieren. Ongewoon omdat het droog, vrij warm (13°C) én erg winderig was, terwijl het meestal koud, nat en/of glad is.

Veel brokkenlopers aan de start, naar goede gewoonte, maar ook verschillende (al dan niet gewezen brokkenlopers) langs het parcours als vrijwilligers, waaronder Bart C, Luc en Simon. Bedankt aan hen en aan alle vrijwilligers, die ons loopfeestje mogelijk maken!

De debatten werden geopend op de 4K door Bart en Bram. Bart eindigde als 18e in 14’23” en Bram klokte af op 15’52” als 38e. Allebei erg knappe prestaties!

Op de 12K eindigde Kevin voorspelbaar als eerste brokkenloper in 39’39” en als zevende. Hij had nog sneller kunnen zijn als hij de laatste weken niet met pech sukkelde waardoor hij niet echt voluit kon gaan.

Davy klokte af als 28e in 43’08”, een mooi orgelpunt op een schitterend loopjaar. Op zijn hielen kwam Stijn die weer eens toonde dat de stille lopers ook de snellere zijn: 43’18” en 30e! Wie ook een grand cru loopjaar afsloot met een knap resultaat was natuurlijk Werner, die 41e werd in 44’02”.

Luka werd 82e in 46’36”, een veelbelovend resultaat voor de toekomst.

Dan kwamen kort achter elkaar Jeroen (49’11”), Ben (49’35”), Arno (49’58”) en Dirk (50’17”). Ook voor Arno een knap en veelbelovend resultaat, vooral met zijn recente blessure.

Verder waren ook nog een aantal gewezen brokkenlopers met fraaie prestaties, namelijk Brent (48’41”), Gerd D (49’02”) en Ingemar (50’36”).

En dan heb ik het nog niet over de mooie resultaten van het kroost van verschillende brokkenlopers!

Halve marathon Eindhoven 8 oktober 2017 – verslag van Bart

Door de vele deelnemers van DCLA en mijn nieuwsgierigheid om een nieuwe parcours te lopen, was de beslissing voor Eindhoven snel genomen. Ter plaatse even veranderd van hele naar een halve marathon wegens vermoeide benen. Vorige week de marathon van Brussel in een tijd van 3u05’37”, vrijdag een 32 km mars met defensie en ’s avonds de niet te missen jaarlijkse aflossinguurloop op DCLA. Nu had ik tijd om onze lopers van DCLA aan te moedigen halverwege de marathon en om de wereldtop te bewonderen.

Na het startschot zocht ik een tempo dat ik rustig kon volhouden. Na 4 kilometer bleek mijn tempo onder de 3’40″/km te snel. Om latere stijfheid en krampen te voorkomen ging het tempo naar 4’00″/km. Op een goed gevoel de halve marathon uitgelopen en de beste sightseeing die er is! Eindtijd was 1:21:40.

Het was fijn om vrij te lopen zonder tijden in het achterhoofd. De benen soepel hun werk laten doen en genieten van de omgeving. Een mooi parcours voor snelle tijden.

Marathon Eindhoven 8 oktober 2017 – verslag van Werner

Van woensdag tot vrijdag was ik voor het werk in Luxemburg en voelde aan als een verstoring in mijn laatste taperingweek. Koolhydraten stapelen kon dus niet voor vrijdagavond beginnen. Het korte duurloopje op donderdag kon ik gelukkig wel afwerken. Bij thuiskomst op vrijdag voelde mijn hoofd alsof het vol water zat. Mijn oren zaten dicht, mijn neus liet geen lucht meer door, dit zag er niet goed uit. Zaterdag stond er een kort loopje gepland, maar dat bleek onmogelijk. Het enige doel was overleven en hopen dat het snel beterde. Een hele dag in de zetel liggen en de noodzakelijke geneesmiddelen pakken, stond niet in mijn schema. Gelukkig kon ik wel mijn hoeveelheid carbo en isotone drank drinken.

Zondagmorgen ben ik veel te vroeg wakker en sta op om twintig over vijf. Vlug wat boterhammen smeren, de kids wakker maken en stipt om zes uur vertrekken we richting Eindhoven. Zonder verkeer komen we al voor half acht aan in het Beursgebouw voor het afhalen van het nummer en het afgeven van de eigen bevoorrading. Het omkleden zelf doe ik in het Belgian House.

Een half uur voor het startuur gaan we richting Mathildelaan en loop ik wat heen en weer als opwarming. Slechts een tiental minuten voor de eigenlijke start, zet ik mij in startvak B, net achter de elitelopers en andere toppers. Stipt om 10u klinkt het startschot en kunnen we eraan beginnen. De eerste kilometers niet te snel starten is de boodschap, maar toch lees ik na 1km 3’59”. De volgende kilometers verlopen wel korter bij mijn vooropgestelde tempo, zijnde 4’07”. Het gevoel is goed en ik heb de indruk dat dit niet te snel is. Na enkele kilometer zit ik in een gezellig groepje en hier hoop ik in te blijven. Na 13km gaat de snelheid iets omhoog en blijf ik mijn snelheid lopen. Mijn eerste persoonlijke bevoorrading staat op 15km en intussen heb ik gezien dat de even nummers rechts van de weg staat, maar ik vind mijn flesje niet. Even stoppen en toch ook maar aan de andere kant van de weg kijken, maar ook niets; mijn flesje is hier niet te vinden. Gelukkig heb ik mijn gelletjes hier niet aan bevestigd en kan ik gebruik maken van de bekertjes AA en water. Mijn tempo blijft echt stabiel. Nog nooit heb ik zo lang, zo perfect mijn tempo gehouden. Halfweg kom ik door in 1u27’. Zelfs met een positieve split kom ik onder mijn beoogde doel terecht. Geen stress, want ik voel me nog uitstekend.

171008_MarEindhoven-IS01

Zonder veel nadenken passeer ik de muur van de 30km. Nu begint de marathon; mijn langste duurlopen bedroegen dan ook maar 32km. Er is geen reden tot paniek en ik voel me nog steeds uitstekend. Bij mijn vorige marathons begonnen nu de krampperikelen en voorlopig voel ik er niets van. Toch zakt mijn tempo lichtjes richting 4’14”. Van 36 tot 38km loop ik echt langzamer, maar ik besef nog steeds niet waarom. Is het omdat ik op 35km wel mijn flesje vond en te veel gedronken heb? Ondanks mijn eigen bevoorrading komen de krampen toch roet in het eten gooien. Ik kan niet meer versnellen en voel dat mijn voeten onvoldoende bloeddoorstroming krijgen. Schoenen te vast? Mijn tenen wat op en neer bewegen gaat niet meer, want dat veroorzaakt nog meer pijn in mijn kuiten. Gewoon verder lopen zoals ik bezig ben, is het enige wat ik nog doen. Gelukkig herstelt het tempo zich naar 4’13”. Gelukkig blijven de krampen uit en loop ik met de glimlach de laatste kilometer in en naar de finish onder de drie uur. Missie geslaagd.

Tijdens de terugrit begin ik mij opnieuw minder goed te voelen en het duurt tot maandagavond eer ik me niet meer ziek voel. Is het door de adrenaline dat ik me een uur voor de start toch vrij goed voelde? Kan dat? Bovendien ben ik blij dat ik dag nadien nergens spierpijn voelde. Of zou ik toch nog beter kunnen en heb ik daardoor geen stijve spieren?

​Bij deze wil ik ook de aanwezige DCLA-sympathisanten bedanken voor de aanmoedigingen. Het doet echt deugd om je naam te horen tijdens dergelijke wedstrijden.

Dit verslag staat ook op de blog van Werner.